Wieczór jest pełen białej ziemi
  I czarnego nieba teraz już wiem
  Przez oszronione palce gałązek
  Że we mnie trwasz teraz już wiem
  
  Nad kopułami krzewów okrytych
  Czapami śniegu unoszę twoją twarz
  Zaczynam rozumieć w tę noc bez gwiazd
  Że trzeba mi tworzyć twój głos nad wiatr
  
  Pochylam głowę aby dotknąć włosami
  Wizji twoich rąk
  Czy wiesz że mi zimno
  Że mi brak tych rąk
  
  Dopóki nie zamienię ich ustami w dotyk
  Dopóki nie zamienię ich ustami w dotyk
  Przestrzeń nie będzie inna od tęsknoty