Dzień za dniem
  Widzę w sobie jakieś zmiany
  Mniej spokoju
  Trochę jakby obłąkany.
  Skąd ten wiatr wydął żagle,
  W bezkresnej pustce mojej głowy
  Stoję i odwracam się nagle
  Słońce ? To nie słońce.
  Ciepło, choć zimno, to
  Dni, które nie są takie same.
  Przeceny, na które patrzę
  Zegar, który ciągle śpieszy
  Coś, co uśmiecham się zawsze
  Drzwi w szafie.
  Ale nie to w sednie sprawy,
  Nie schody i szyby,
  Nie szufladka w szafce
  Lecz ktoś prawdziwy.
  Okręt mój w przystań zawija
  By ręce ogrzać, by się zatrzymać.
  Jakbym zapomniał, że byłem tam już
  Lecz te drogi, które znam,
  Prowadzą właśnie tam.