Daj mi, proszę, dobry Boże,
  Zamiast drogi - to bezdroże,
  Które prosto poprowadzi
  Poprowadzi mnie w nieznane.
  Innym, dobry Boże, zostaw
  Wstęgi ulic i autostrad,
  A ja niech już na manowcach pozostanę!
  
  Pozwól mi się, Boże, błąkać
  Po gęstwinach i po łąkach,
  W niepewności wydeptywać tysiąc ścieżek.
  Wydeptywać tysiąc ścieżek.
  Nie bój się, że gdzieś przepadnę,
  Dokąd iść mam - nie odgadnę...
  Uwierz we mnie, jak ja w ciebie, Boże, wierzę!
  
  Spełnij, proszę, o czym marzę!
  Niech pod tęczy twej ołtarzem
  Wyspowiadam gorzkie żale, słodkie grzechy!
  I niech sercu siły doda
  Darowana mi swoboda,
  Co nie szczędzi mi ni smutku, ni pociechy!
  
  Choć niejeden dasz mi, Boże,
  Do zgryzienia twardy orzech,
  Daj też iskrę, żeby radość z niej rozniecić!
  I nadzieję mi pozostaw,
  Że gdy drodze swej nie sprostam,
  Ty, mój dobry Boże, wyjdziesz mi naprzeciw!