Znowu zasnąć dziś nie mogę ani rusz
  Do poduszki ktoś kamieni mi nasypał
  I pod okno znów podjechał Wielki Wóz
  Czy pojadę nim, a skądże tam, do licha
  
  Tak by chciało się pogadać, ale z kim
  Z samą sobą też dogadać się tak trudno
  A człowieka, który obok mnie tu śpi
  Nie obudzę, musi w pracy być na siódmą
  
  Nocy dyżur mój o siódmej się zaczyna
  Znów zostanie tylko krótkie popołudnie
  By być razem, by się kochać, napić wina
  To za mało, to za trudne
  
  Chyba zbiera się na pełnię w taką noc
  Gdy twój oddech wciąż miarowy jest i cichy
  Może dzisiaj rano wreszcie powiem dość
  Ale przytul się, bo znowu śpisz odkryty
  
  A tym czasem w okno znów zagląda świt
  I zdążyłam już wygładzić kształt kamieni
  W tej poduszce którą dzielisz ze mną ty
  W noc bezsenną, tu na ziemi
  
  Znam te drogi przez układy planetarne
  W chmury, bzdury i marzenia w nieskończoność
  Trzeba znaleźć, tu na ziemi swoją prawdę
  Nawet gorzką, nawet słoną
  
  A tym czasem w okno znów zagląda świt
  I zdążyłam już wygładzić kształt kamieni
  W tej poduszce, którą dzielisz ze mną ty
  W noc bezsenną, tu na ziemi