O świcie wstałem ja wielki leń
  i tak się zaczął właśnie mój pechowy dzień
  Pakując bagaż przekręcam klucz
  i wkrótce biegnę ile sił, na dworzec już
  
  A na peronach codzienny gwar
  a z nieba leje się lipcowy żar
  Lecz ja z emocji nie czuję nic
  Chce jak najprędzej ruszyć i u celu być
  
  Pośpieszny pociąg ósma dwie,
  do ciebie wkrótce dowiezie mnie
  Turkocą koła aż się serce naprzód rwie,
  pośpieszny pociąg ósma dwie
  
  Mijane stacje na pamięć znam
  i świat za oknem jakby wciąż był taki sam
  Więc choć to wszystko przybliża nas
  to mnie w przedziale dłuży się okropnie czas
  
  Wysiadam wreszcie rozglądam się
  Lecz na końcowej stacji nikt nie czeka mnie
  Podróże kształcą konduktor rzekł
  Powrotny pociąg złapie pan o ósmej dwie.
  
  Pośpieszny pociąg ...